Za skoro dvadeset minuta Brano Baltić iz Mojkovca oborio je rekord „crvene“ staze na nedavno završenoj Boka Bay Trail trci. Na trku nije došao nespreman, Baltić je stalno na stazi, samo se priroda terena, iz asfalta u planinski, i obrnuto, kod njega stalno smjenjuju. Ipak, obaranje rekorda na ovoj trci nije bio njegov plan, jer se i za učešće zapravo prijavio tek nekoliko dana prije održavanja:
“Na Boka Bay prijavio sam se u zadnji čas, četiri dana prije zatvaranja prijava, tako da i nisam imao vremena za pripreme. Napad na rekord takođe nije bio planiran, znao sam otprilike prolaze na kontrolama od prethodnih godina, ali sam najveću prednost stekao po sredini staze na tehničkom terenu i tu prednost održao do kraja”, ispričao je Baltić za Maja.team.
Boka Bay Trail organizuje se već šest godina, prve godine u dvije, ove godine u pet distanci. “Crvena” (RED), trka na 60 kilometara, na kojoj je učestvovao i Baltić, prvi put održana je 2023.
Te godine, Miloš Vojvodić, takođe takmičar iz Crne Gore, stazu koja kreće iz Risna i, uz oko 3.000 metara elevacije, završava u Kotoru, prošao je za 07:16:42 sati. Vojvodić je taj rekord držao i naredne dvije godine, a ove, Baltić je njegov rezultat nadmašio za skoro 20 minuta. Baltić je na istu trku završio za 06:55.32 sati.
Ko je Brano mimo staze
Ako Baltića pratite na društvenim mrežama, stičete utisak da u njegovom životu i ne postoji nešto drugo osim trčanja i planinarenja.
A dvadesetdevetogodišnji Mojkovčanin, mašinski je inženjer, zaposlen u firmi “Energy Net MNE”, u Podgorici. Firma u kojoj radi glavni je zastupnik GREE asortimana iz oblasti termotehnike za Crnoj Gori.
“Firma se bavi uvozom Gree klima, toplotnih pumpi i drugih sistema, pa treba srediti komplet uvoznu dokumentaciju, takođe u svakodnevnom sam kontaktu sa monterima koji tu opremu ugrađuju, sa maloprodajama gdje je oprema izložena, servis, projekti, ponude, obuke, to su neki od izazova sa kojima se svakodnevno suočavam”.
Trening kao izduvni ventil
Kad dođe vikend, Brano ide na planinarenje ili trči.
“Slobodno vrijeme, koje je vikendom, koristim za planinarenje, član sam Planinarsko-sportskog kluba ‘Brskovo’, a takođe sam član i Atletskog kluba ‘Dionis’ iz Bara, tako da se bavim i trčanjem, kako atletskih disciplina, tako i planinskim trčanjem (trejl i skyrunning)”, kaže on.
Trening je za njega izduvni ventil, nakon radnog dana, a trenira kad može.
“Mislim da nisam baš toliko posvećen treningu, već možda imam neke prirodne predispozicije”, dodaje uz osmijeh.
Prva trka – polumaraton
Baltić je počeo da trči prije manje od deset godina, krajem 2018, na nagovor kolege sa fakulteta. Tada je bio na trećoj godini studija.
„Tada smo trčali polumaraton, 21 kilometar, na relaciji Danilovgrad-Podgorica, a ja bez dana treninga“.
Od tada je, kaže, odradio veliki broj trka.
„U periodu od 2021. do 2025. godine odradio sam i sedam evropskih i svjetskih prvenstava u skyrunningu, gdje sam predstavljao Crnu Goru. Uključujući i formate skystair (svjetsko prvenstvo u penjanju stepenica, Osaka/Japan, u novembru 2023), soliter 60 spratova gdje sam zauzeo osmo mjesto“.
Učesnik je Svjetskog i Evropskog prvenstva u skysnow formatu, trčanju sa mini derezama po snijegu), u toj disciplini nadmetao se u sky i vertikal formatu u Italiji.
U Španiji je učestvovao na Skyrunning svjetskom prvenstvu, u ultra formatu, kada je trčao 67 kilometara, sa 4.300 metara uspona.
Najduža trka koju je do sada trčao je Ultra trail Stara planina – 100 kilometara, sa 4.000 metara elevacije. Na toj trci, Baltić je bio treći.
Dva puta je, 2023. i 2024, osvojio skyrunning ligu Srbije i Crne Gore.
Takmičari iz Crne Gore i Srbije nekoliko godina takmičili su se pod jednim imenom. Skyrunning Srbija preuzeo je Planinarski savez te države, dok Crna Gora još nije članica Međunarodne skyrunning federacije (International Skyrunning Federation, ISF).
Kao atletičar, Baltić je višestruki prvak ultramaratona na 50 kilometara, koji se održava u Podgorici, na kružnoj stazi dužine kilometar. Osvajač je i zlatne medalje na Ostroškom polumaratonu…
Trail je ipak njegova disciplina
Kad trenira, Baltić kombinuje trail i asfalt:
“U ljetnjem periodu u gradovima su velike vrućine, pa se fokusiram na trail, dok je u zimskom periodu po planinama snijeg, pa je teško odraditi i trening”.
Iako se takmiči i na planinskim stazama i na asfaltu, kaže da je trail njegova disciplina:
“Od malih nogu sam na planini”.
Omiljenu stazu nema, jer, kaže, na svakoj jednako uživa.
O razlikama i sličnostima između planinskog i trčanja na asfaltu, Baltić kaže da je na asfaltu ključna brzina i držati taj jak intenzitet od početka do kraja, a da je kod planinskog trčanja, zbog neravnog terena, a i da se ne promaši putanja, bitan fokus na stazi. Uz sve to, na trailu se savladava i određena visinska razlika.
“Tako da za obje discipline i da bi se ostvarili dobri rezultati treba biti i fizički i psihički spreman”, poručuje on.
Glava završava mnogo toga
Mentalnu snagu smatra i ključnom za trkače.
“Bez obzira na to koliko smo fizički spremni, ako tijelu ne damo znak da se pokrenemo, ono se samo neće pokrenuti. Jer je upravo ta mentalna snaga pokretač našeg tijela”.
Crnu Goru vidi i na svjetskom trail prvenstvu
Posljednjih godina, nesumnjivo, trail scena u Crnoj Gori raste i na trkama je prisutan i značajan broj učesnika iz Crne Gore. Baltića raduje što je tako.
“Već imamo ozbiljne trke koje se organizuju: Orjenski đir, Boka Bay, Bjelasica, Sinjavina, Durmitor, Prokletije trail… Mislim da nijedna država nema na ovako malom prostoru novakve terene za organizaciju trka. Nadam se da će se ove trke ujediniti u jednu ligu, kako bismo imali i reprezentaciju koja bi predstavljala Crnu Goru na evropskim i svjetskim prvenstvima u planinskom trčanju”.
Baltić je i jedan od organizatora Sinjavina Skyrace trke, koja se održava u junu.
Staza sa najljepšim pogledom
Boka Bay Trail, trka na kojoj se takmičio nedavno, održana je 25. i 26. aprila, u pet distanci: sedam (YELLOW), 17 (GREEN), 34 (BLUE), 60 (RED) i 80 (GRAY) kilometara.
Žuta je ove godine organizovana prvi put. Trka na 17 startuje u Tivtu, vodi na Vrmac i spušta se u Kotor.
One duže, na 34, 60 i 80 kilometara startuju u Perastu, odnosno Risnu i Herceg Novom, povezuju se na Vranovom brdu i dalje idu istom trasom, preko Vališta, Malih i Veljih Zalaza, na Njeguše i spuštaju se u Kotor.
Baltić, koji se takmičio na “crvenoj” stazi, iz Risna do Kotora, kaže da staza prolazi kroz najljepše krajeve na primorju, sa gotovo stalnim pogledom na Bokokotorski zaliv.
“S obzirom na to da nisam radio odavno trku koja startuje u četiri sata ujutro, poseban utisak na mene je ostavilo svitanje, odnosno izlazak sunca, prizor koji bih preporučio svakom da doživi iznad Boke”.
Brano učešće na trkama ne planira unaprijed, pa nije siguran da li će sljedeće godine biti na “GRAY”, najdužoj stazi na Boka Bay Trail trci.
“Moguće da bude u narednoj godini i GRAY staza, samo zdravlja i povrede da me zaobiđu. A što se tiče planova, nisam neko ko planira trke unaprijed, Boku sam prijavio četiri dana prije početka… Svakako volio bih da odradim neku trku dužu od 100 kilometara. Pa da i u Crnoj Gori u nekom narednom periodu bude i taj format trke”, poručuje.
